IK ZAG U WEENEN.

Ik zag u weenen; schoon en klaar
Blonk t helder nat in lichtblauwe oogen.
Als werd een veldviolenpaar
Van frisschen morgendauw betogen.
Ik zag uw glimlach; de edelsteen
Hield op met schitterglans te pralen,
Bij t levend licht van zachte stralen,
Dat uit uw heldre blikken scheen.

Als t zonlicht, dat de wolkjes kleur~
Met rozengloed en lichtgeflonker,
Dat, schoon de nacht haar staf reeds beurt,
Eerst langzaam wegsmelt in zijn donker:
Zoo deelen aan t bedroefd gemoed
Uw heldre lachjes blijdschap mede;
Hun zonschijn geeft het harte vrede,
En warmt het met een zachten gloed.


Ingezonden op: 19 July 2001