ZWART EN BLAUW.

(NAAR TH- MOORE.)

Het gloeiend gitzwart oog
Schiete al zijn dolken rond,
Gevoelloos voor wien t wond
Of doodlijk treffen moog:
Het blauwe kwetst geen hart,
Of t lenigt graag de smart,
En wien t een dolk moog wezen,
t Schept wellust in t genezen.

Het zwarte zegge ons dit:
.Heb eerbied voor mijn gloed!
Zoo gij mij hulde doet,
Licht dat gij mij verbidt!
Maar t blauwe fluistert zacht,
Daar t vriendlijk lonkt en lacht:
Ik wil u toebehooren,
Mits liefde u t hart doe gloren!

Nu, zeg mij eens oprecht:
Voelt, liefste, uw boezem niet
Wat mij de blauwheid zegt,
Die m in uw oogen ziet?
Of zijt gij de eenge vrouw
Met oogen zacht en blauw,
Die minnaars zou ontvlieden,
En liefde weerstand bieden?


Ingezonden op: 19 July 2001