BARTJE.

Voor uw mooie oogen, Bartje!
Had menigeen ik weet niet wat,
Zijn ganschen schat
Gegeven, niet zijn hartje —
Maar gij versmaaddet dat.

Waar gij uw oogjes wendde,
Daar werd een vonkjen uitgestrooid”
En ’t hart ontdooid,
Dat n.og geen liefde kende —
Maar gij begreept het nooit.

Nu zijn die vriendlijke oogen
Gesloten door een vroegen dood;.
De rouw is groot;
Elk hoofd gaat neergebogen,
En ieders oog is rood.

Voorzaagt gij ’t, lieve Barte?
En wildet ge, om een enkel jaar,
Geen weeuwenaar.
Met een gebroken harte
Doen ween en bij uw baar?


Ingezonden op: 19 July 2001