HERSTELDE KRAAMVROUW.

Al heeft het lang geduurd,
Het hebben komt na t hopen:
Wij mogen t kleintje doopen;
t Is alles wel bestuurd.

Werd menig lange nacht
In bange zorg gesleten:
t Is a1les nu vergeten;
De goede Hemel lacht.

Van moeders lief gezicht
Was t roosje weggenomen,
Maar t is weerom gekomen,
Gij streelt het, aardig wicht!

Weer zit de beste vrouw
In mijner kindren midden;
Het danken volgt het bidden,
Het feestkleed kwam voor rouw.

Ach, was er nu een hart,
Waar nooit het vuur van doofde,
Dat in zijn vreugd God loofde,
Zoo als t hem smeekte in smart!

Help, help mij, dierbre Ga!
Met mond, en hart, en leven,
Zijn goedheid eer te geven,
En, Kindren! volgt ons na.


Ingezonden op: 19 July 2001