VAN BUITEN ROOD.

Van buiten rood, maar zwart
                                             in t hart,
Schoon op den hoogsten steel verheven,
De schoone bloem verdort
                                          en wordt
Aan wind en stof ter prooi gegeven.
Wat anders niet dan schijn
                                         kan zijn,
Maar arm aan kracht is, deugd en waarde.
Hoe hoog geplaatst, ontzinkt,
                                             waar t blinkt,
En, eer men t denkt, ligt plat ter aarde.

Ingezonden op: 19 July 2001