VICTOR HUGO.

Bedorven kinds zijns tijds; fransche afgod; wiens gedicht
De diepste snaren weet te roeren,
U beurtlings streelt en kwetst, doet gruwen, kan vervoeren,
Betoovert, en vertoornt, verteedert, sticht, ontsticht;
Een ziel aan zielsrust vreemd en vreemd aan hooger licht;
Een groote geest, maar buiten t evenwicht.


Ingezonden op: 19 July 2001