NOG EENS MEI.

Daar is mijn groene wereld weer,
Met al haar tinten zacht en ter,
In t licht der zonnestralen.
Of zacht gedommeld in de schauw
Der wolkjes die aan s hemels blauw
Als dunne sluiers dwalen,

Daar ruischt de vleugelslag door t hout
Der boschduif die haar nestje bouwt;
Daar hooi. ik de eerste slagen
Van t heerlijk lied, dat voor zijn bruid
De nachtegaal in t lommer uit,
Om haar zijn min te klagen!

Wees, groene wereld! wees gegroet,
Met de eigen liefde in t oud gemoed,
Als t jonger hart deed kloppen.
Wat schoon er dan de jeugd van t jaar,
Met bloesems aan den appelaar,
En rozen in haar knoppen?


Ingezonden op: 19 July 2001