ONSCHULDIG SPEL.

Zie op de bruine heide de lammíren jong en klein
Vast huppílen om de moeders met vachtjes zacht en rein;
Zie in het zonneschijntje, bij dí openstaanden stal,
De jonge duifjes spelen, de duifjes zonder gal.

Indien wij eendjes waren, wij slobberden in ít slijk,
Of hondekens, wij keften en beten vinniglijk;
Maar nu heet gij Wilmientjen, en Willem is mijn naam,
Nu spelen wij als duiven en lammeren te zaam.

Nu willen wij elkander niet plagen bij ons spel;
Nu zeggen wij aan alle geniepigheid vaarwel;
Want schoon het met die grappen zoo boos niet zij bedoeld,
Wat grap is voor die ít aandoet. is ernst voor die het voelt.


Ingezonden op: 19 July 2001