V.

JANTJES EERSTE REIS.

Klein Jantje steekt van wal;
Hij doet zijn eerste reisje ;
Vrees niet, malmoęrtje! dat hij vall’ ;
Een jongen is geen meisje.
En Jantje kan het al.
Kom dan, kom dan,
Kom als een man,
Kleine Jan!

Klein Jantje wendt den boeg
Naar vaders open armen;
Die haven is sekuur genoeg,
En wil hem graag beschermen;
Kind! Kies haar laat en vroeg!
Kom dan, kom dan,
Kom, als een man,
Kleine Jan!

Straks steekt hij weer in zee,
En nog wel twintig keeren,
Van de eene ree naar de andre ree.
Met zeilen en laveeren!
Der oudren hart vaart meę
Kom dan, kom dan,
Kom als een man,
Kleine Jan!

Bezwijkt in ’t eind de moed,
En wordt de kracht wat kranker
Dan strijkt hij ’t zeil en gaat voor goed
Op moeders schoot voor anker.
Daar is de rust zoo zoet.
Kom dan, kom dan,
Kom, als een man,
Kleine Jan!


Ingezonden op: 19 July 2001