VOLKSGELOOF EN VOLKSVERHAAL.

(FOLKLORE.)

VIII.

VERGEET MIJ NIET.

Myosotis palustris.
Een Bruid en Bruigom traden
              langs groenen oeverzoom;
Een struik vol blauwe bloempjes
              lag wieglende op den stroom.
De Bruigom leest de wenscheil
              in de oogen van zijn Bruid,
Knielt neder, bukt en rekt zich
              naar ’t dobbrend struikjen uit.
Het struikje ontwijkt zijn pogen
              en wil niet zijn gevat;
Toch grijpt hij ’t, maar verreikt zich
              en stort in ’t stroomend nat.
Reeds zinkt hij voor hare oogen
              in de al te diepen vliet,
Maar houdt de bloempjes boven,
              en roept: „Vergeet mij niet!”
De bloempjes komen zachtjes
              gedreven naar den kant;
Het Bruidje knielt ter neder,
              en grijpt ze met de hand.
Zij brengt er aan haar lippen,
              zij drukt er aan haar hart,
Zij vlecht er door haar lokken
              met onvertroostbre smart.
Nooit zal zij hem vergeten,
              Wien nog dat hart behoort,
Nooit anders ’t bloempje heeten
              dan naar zijn laatste woord.

Ingezonden op: 19 July 2001