GEVELDE BOOM.

De kruin stierf in, het loof liet los
De takken, een voor een, verdorden,
En t hoogste sieraad van ons bosch,
Was voor den bijlslag rijp geworden.

Treurt, treurt, gij die zoo langen tijd
Zijn breede schaduw hebt genoten,
U In de kracht en pracht verblijd
Van dezen grootsten onder grooten!

Maar weest niet bitter tegen t lot
Beticht geen bijl, die geen verstand heeft!
Die hier den bijl bestelde is God;
Mag hij niet vellen, die geplant heeft?

En die hier velde, plant weer bij.
En. mooglijk, eer gij t durft vermoeden,
Zal, in de wreed geschonden rij,
Een jonge d ouden boom vergoeden.


Ingezonden op: 19 July 2001