C. S. Adama van Scheltema
Wat leelijk heel die heide, Wat leelijk doet dat veld, Wat triest, dat geen van beide Mij meer iets moois vertelt! Elk bloempje aan die wegen Leek eens een mooi verhaal - Nu drupt het in den regen En zwijgt het allemaal. 'k Loop in herinneringen Als een wanhopig kind, Dat ziet de oude dingen En de' ouden weg niet vindt. Maar hebben zich mijn zinne In schoonen schijn verward - Zij zien verbaasd naar binnen In 't eigen menschenhart:- En langzaam gaan mijn oogen Naar dieper beeltenis- Ontdekken zij de logen Van wat daarbuiten is?
Uit stilte en strijd, 1909
[C. S. Adama van Scheltema pagina] [Coster pagina]
Bezorgd door Joachim Verhagen (J.C.D.Verhagen@fys.ruu.nl).
Opmerkingen aan:
coster@dds.nl.