C. S. Adama van Scheltema
Na den regen straalde de avond En breidde zijn blauwe armen wijduit En hief het lachend gelaat van de aarde Door den dunnen nevel van tranen Voor hare fonklende wimpers Weder blozend omhoog; Laat mij zoo lachen hemel, En hef mijn ziel tot uw borst, En laat de dampen van mijn leed En van mijn kleinheid en van mijn duffe gedachten En van mijn dierlijke lijf - En alle mist der blinde wezens Van deze wereld Wegtrekken van mijn ziel!
Zingende stemmen
[C. S. Adama van Scheltema pagina] [Coster pagina]
Bezorgd door Joachim Verhagen (jcdverha@xs4all.nl).
Opmerkingen aan:
coster@dds.nl.