Oude verven

C. S. Adama van Scheltema

De wei ligt als een oud palet:
Oud geel - oud groen - roest rood -
En de avond zinkt
En mengelt zacht de kleuren door elkaar.

En de oude hemel mengelt zacht
De kleuren aan de avondwei
In zijnen ouden spiegel door elkaar -
Oud goud - oud groen - oud rood.

En in mijn geest vergaat de kleur
En dampt mijn ziel haar verven uit,
En mengelt zacht haar kleuren door de wei-
Al de' ouden haat - en de oude hoop - en de oude liefde -.

En ééns vergaat die veege bloei,
En ééns bloeit weerom à de wei -
Bloeit over een mislukt geslacht -
Mislukten tijd - mislukte menschen.

En ééns bloeit weerom àl de wei,
En ééns danst daar een nieuwe mensch -
Danst - danst over ons doode stof - -
Dat is de smart, dat is de woede, dat is de wanhoop van mijn hart!


Zingende stemmen

[C. S. Adama van Scheltema pagina] [Coster pagina]

Bezorgd door Joachim Verhagen (jcdverha@xs4all.nl).
Opmerkingen aan: coster@dds.nl.