Marnix van St. Aldegonde

Den XXII Psalm

Een Psalmliedt Davids.
1.De Heer is self myn Herder, die my hoedet;
My ontbreeckt niet, ick wordt van hem gevoedet.
2.Hy legert my, op schoon begraesde weyden.
End sal my voorts aent stille water leyden.
3.Hy stelt myn siel gerust; end uyt genaden,
Om syns naems wil voert my op- rechte paden.
4.Dies vreesd' ick niet, al moest ick daer beneden
Int doncker dal van sdoodes schaedwe treden:
Want du by my bist altoos Heer genadich.
Dyn raed end staf vertroosten mij gestadich
5. Du salst voir my de tafelreede houwen.
Vast onder d'oog, van dien die my benouwen.
Du sals my thooft met goede salf begieten,
End mynen kroes vol drancks doen overvlieten.
6. Het gae soot wil: my sal altoos aencleven
Genaed' end gunst, so lang als ick sal leven:
End tlustich huys des Heeren hoog gepresen
Sal eewelijck, mijn vaste woonstadt wesen.