De goede eerzucht

Eene klagt van Daantje

Hieronymus van Alphen (1746-1803)

  Ach mij! ik ben verdrietig,
Ik heb den prijs verloren,
Dien vader lief beloofd had,
Aan hem, die 't beste leerde.
Dat boek met mooie prentjes,
Met groene zijde lintjes,
Waar naar ik zo verlangde,
Heeft Jantje nu gekregen;
Om dat hij 't best kons schrijven,
En 't vlugst was in het lezen.
Ja op de kaarten kon hij
De landen en rivieren,
De zeeën en de steden,
het gauwst van allen vinden.

  Maar zou ik hem benijden,
En nu nog minder leeren?
Neen, 'k wil zijn gaven prijzen
En hem te meer beminnen.
Maar tevens zal ik tragten,
Den eereprijs te winnen,
Dien vader weer beloofd heeft.
'k Wil dan wat minder spelen,
Ik wil wat korter slapen,
En grooter vlijt besteden
In 't horen naar de lessen,
Die mij mijn meesters geven.
Door al te veel te spelen,
Door al te lang te slapen,
Door telkens rond te kijken,
Wanneer ik op moest letten,
Heb ik den prijs verloren.

  Dat boek met mooie prentjes,
Met groene zijde lintjes
Heeft Jantje dat gekregen!
Ik kan het niet vergeten,
Maar 't zal niet meer gebeuren.



[Hieronymus van Alphen Home-pagina] [Coster Pagina]

Opmerkingen aan: coster@dds.nl.