ANONIEM (14e eeuw)

Ghequetst ben ic van binnen


Ghequetst ben ic van binnen,
Doorwont mijn hert so seer,
Van uwer ganscher minnen
Ghequetst so lanc so meer.
Waer ic mi wend, waer ik mi keer,
Ic en can gherusten dach noch nachte;
Waer ic mi wend, waer ic mi keer,
Ghi sijt alleen in mijn ghedachte.

Bron: Spiegel van de Nederlandsche poëzie door alle eeuwen (1939) N.V. De Spiegel, Amsterdam

Ingestuurd door: rudolpho@euronet.nl