Van den Landtman

Anoniem

Laet ons de landtman loven
Met sanghe ande vruecht,
Want hi gaet al te boven
Om sijn loyale duecht;
Landouwen, sloten, steden
Daghelijcx spijst ende voet
Met sijn sweetighe leden
Den edelen landtman goet
Daert al by leven moet.

Hertoghen, prinsen, graven
Sullen si sijn ghespijst,
Dan lantman moet beslaven,
Thes recht datmen hem prijst;
Als heeren triumpheren
En schaffen huypschen moet
Mens siet hem laboreren,
Den edelen landtman goet
Daert al by leven moet.

Elc doet den landtman toren
Waer hi sayt ende plant:
Die mollen, blint geboren,
Wroeten naert hem meest meshant;
Die coeyen, schapen en swijnen
Die comen metter spoet,
En doen zijn vrucht verdwijnen,
Den edelen landtman goet
Daert al by leven moet.

Vrou Venus lacke dieren
Die doen hem groot gequel;
Sijn vruchten niet en vieren,
Al si ligghen in haer spel;
Si stommelen ende si steken,
Al waren si verhoet;
Sijn coorne deelijk breken,
Den edelen landtman goet
Daert al by leven moet.

Elc besicht daer zijn clauwen
Hoenders en voghels vry,
Men gaeter ter oeste houwen,
Hi en isser niet altijs by;
Men soude qualick gheloven
Hoe menich ontschamel bloet
Trecken en teesen uut sijn schoven,
Den edelen landtman goet
Daert al by leven moet.

Dan is hi van die papen
Om zijn thiende ghequelt,
Die costers staen en gapen
Om eyeren, schooven oft gelt,
Susters ende baghijnen
Om hebben elc hen groet
Dus laet hi vanden sijnen
Der edelen landtman goet,
Daert al by leven moet.

Mulstooters, met haer rijven,
Om kiekens, koorne en vlas
Connen wonder bedrijven;
Die vier oordenen, op dat pas,
Willen hem Gods rijcke verleenen
Met huer bedinghe soet,
Mer tes hebben dat si meenen,
Vanden edelen landtman goet
Daert al by leven moet.

Die jaghers en serganten
Die zijn oock geerne verblijt,
Want si hem voor terwanten
En boeven hebben bevrijt;
Den molenaer van den mele,
Als hi ter molen doet,
Schet diepe, God weet hoe veele,
Vanden edelen landtman goet
Daert al by leven moet.

Vossen, fissauwen, fluwijnen
Doen zijn hoenders en ganssen stoot;
Die wolven, wreet om schouwen,
Bijten coeyen en schapen doot;
Wesels suypen, so si pleghen,
Sijn eyeren onghebroet;
Dus commet hem all tseghen,
Den edelen landtman goet
Daert al by leven moet.

Christus die, tonser vrame,
Ter eeren den lantman fijn,
Sijn bloet ende lichame
Schonc onder broot en wijn,
En, als hi was verresen,
Quam als een lantman vroet,
Moet in zijn hulpe wesen,
Den edelen landtman goet,
Daert al bi leven moet.


Bezorgd door Joachim Verhagen (J.C.D.Verhagen@fys.ruu.nl).
Opmerkingen aan: coster@dds.nl.
Naar de Coster-pagina.

Last modified: Fri Jan 12 22:29:17 1996