Anoniem (16e eeuw?)

Een nyeu liedeken

O Lustelike mey ghi zyt nv in saisoene
Schoon ende groene
Die vogelkens singen nacht ende dagh.
Dies ic wel mach Sonder verdrach
Aensien reyn ooge opslach Van myn lief coene
Haer liefde macht mi veel te doene

Int velt staet menischte van bloemen
Wie soudese sommen
Hoe lustelic dat gersseken wter aerden spruit
Loof ende cruyt Gheeft nv virtuyt
O mijnder herten iuyt Verblijt den dommen
Een troostelic woort laet lief van v commen

Schoon lief ghi zijt die liefste creature.
Mijns leuens dure
Blijue ic ghstadich tot in mijn doot
Reyn lief minioot Troost mi tis noot
Die mijn herte doorschoot. Reyn maget puere
Om uwen troost ist dat ic labuere

Schoon lief ghi acht mijn woordekens cleene
Dies ic in weene
Blijue ic met drucke so seer doorwont
Ghi zijt diet doet Schoon bllede soet
Verhuecht sin ende moet. Met uwen troost reene
Worde ic verblijt door u alleene

Princersselic greyn, wien ick geerne aenschouwe
Blust mijnen rouwe
Laet mi arm dienaer troost ontfaen.
Reyn vrouwelijc graen Hoort myn vermaen
Laet mi in v gracie staen. So sal ic met trouwe
V dienen lustelijcke vrouwe

Bron: Spiegel van de Nederlandsche poezie door alle eeuwen. (1939) N.V. De Spiegel, Amsterdam

E-Mail: 0vwijk02@lelystad.flnet.nl

Laatste wijziging: 08-sep-96


Coster-pagina