ANONIEM (14e eeuw)

Te mei haddic een bloemken

Te mei haddic een bloemken
   In mijn hertjen vercoren,
Dat is mi desen couden winter
   Afghevroren.

Dat bloemken licht verborghen
   Onder den couden snee:
Sal ic van u scheiden, goet lief,
   Dat doet mi wee.

Sal ic van u scheiden, goet lief,
   Dat valt mi swaer:
So settic al mijn hopen ende troost
   Int niewe jaer.

Dat niewe jaer dat comet
   Met vrouden an.
Ic hope dat si mijn boelken
   Noch wel worden sal.


Bron: Spiegel van de Nederlandsche poezie door alle eeuwen. (1939) N.V. De Spiegel, Amsterdam

E-Mail: 0vwijk02@lelystad.flnet.nl

Laatste wijziging: 08-sep-96


Coster-pagina