ANONIEM (14e eeuw)
Te mei haddic een bloemken
Te mei haddic een bloemken
In mijn hertjen vercoren,
Dat is mi desen couden winter
Afghevroren.
Dat bloemken licht verborghen
Onder den couden snee:
Sal ic van u scheiden, goet lief,
Dat doet mi wee.
Sal ic van u scheiden, goet lief,
Dat valt mi swaer:
So settic al mijn hopen ende troost
Int niewe jaer.
Dat niewe jaer dat comet
Met vrouden an.
Ic hope dat si mijn boelken
Noch wel worden sal.
Bron: Spiegel van de Nederlandsche poezie door alle eeuwen. (1939) N.V. De Spiegel, Amsterdam
E-Mail: 0vwijk02@lelystad.flnet.nl
Laatste wijziging: 08-sep-96