Anoniem (16e eeuw?)

Van Thijsken vanden schilde

Het is goet in alle duytscelanden
Sonder Thijsken vanden schilde
Hi leyt te Delder gheuanghen
Hy leyt gheuangen so swaerlijck op zijn lijf.

Die vrou al vanden schilde, si lach op hooger tinnen.
Si sach die heeren die borghers comen binnen.
Si en sach daer Thijsken haer liefste boele niet

Ghi ruyters, ghy rouers, ghi heeren vander straten
Waer hebdi Thijsken vander schilde ghelaten
Waer hebdi gelaten die liefste boele mijn

Och vrouken vanden schilde
Nv en laet v niet verlanghen.
Dat Thijsken vanden schilde te Delder leyt gheuanghen.

Dat vrouken vanden schilde, en woudes niet ghelooven.
Si dede haer paerdeken sadelen ende toomen.
Si reedt te Delder al voor dat hooghe huys

Och Thijsken vanden schilde, dats bistu nv hier binnen.
So steect v hoofdeken al wt der hoogher tinnen
Laet mi aenschouwen v fiere ionghe lijf

Thijsken vanden schilde en liets hem niet verdrieten
Hi liet zijn hoofdeken ter hooger tinnen wt schieten.
Hi liet haer aenschouwen zijn fiere ionghe lijf.

Thijsken vanden schilde ghi en wout mij niet gheloouen
Dat ghi bi daghe by nachte soudt laten v ruyten v roouen
Dat ghi soudt laten v roouen ter haluer middernacht

Ja vrouken vanden schilde, dat quam by uwen sculden
Dat ghi wout draghen dat siluer ende root gulden
Dat ghi wout draghen dat roode beslaghen gout

Och Thijsken vanden schilde, haddy dat woort ghesweghen
Met siluer ende roode gout had ick v doen weghen
Dat v nv sal costen dijn fiere ionghe lijf

Och vrouken vanden schilde, en soude v dat niet verdrieten.
Dat mi die rauen die voghelen souden eten
Dat mi souden eten so menich clein vogelken

Och Thijsken vanden schilde, en laet v niet verlanghen
Ick sal v radeken met rooskens ombehanghen
Daer op sal rusten dijn fiere iongh lijf
Bron: Spiegel van de Nederlandsche poezie door alle eeuwen. (1939) N.V. De Spiegel, Amsterdam

E-Mail: 0vwijk02@lelystad.flnet.nl

Laatste wijziging: 8 september 1996


Coster-pagina