Anoniem (14e eeuw)

Vreucht en deucht mijn hert verheucht

Vreucht en deucht mijn hert verheucht
Nochtans so moet ic treuren.
Troost mi, lief, als ghi wel meucht,
En laet mi troost ghebeuren!

Soete lief, uw claer aenschijn
Dat verheucht het herte mijn.
Liefde te draghen en in gheen pijn,
Als liefde met liefde gheloont mach sijn.
Bron: Spiegel van de Nederlandsche poezie door alle eeuwen. (1939) N.V. De Spiegel, Amsterdam

E-Mail: 0vwijk02@lelystad.flnet.nl

Laatste wijziging: 8 september 1996


Coster-pagina