Willem Bilderdyk (1756-1831)

Op een Grafteken voor eene Ongelukkige.

AAN DEN OPENBARE WEG BEGRAVEN.

Met de doodwa‚ om de leden,
   ’t Hoofd op luttel stroo gebedt,
Lig ik aan den weg vertreden,
Eens de baan der deugd ontgleden,
   En mijn naam werd lastersmet.

’t StormweÍr moog dit gras doen golven,
   ’t Zand verwaaien dat my dekt,
’t Lichaam in den kuil ontdolven
Leevren tot een aas der wolven;
’k Wacht op d’Engel die my wekt.

God is goed; maar rustloos beven
   Wroeging, door geen tijd gesmoord,
Zal door ’s wreedaarts boezem zweven,
Die de lust van ’t argloos leven
   In mijne Onschuld heeft vermoord.

Moog hem God gen‚ bewijzen
   Om die wroeging, om dat leed,
’k Zal in dubble vreugd verrijzen
Om diens Heilands naam te prijzen,
   Wien de menschheid heeft omkleed.

      1823.


E-Mail: J.R. van Wijk

Ingezonden: 8 augustus 1997