Het huis der menschheid is voor ’t zonlicht
toegesloten
Dat van Gods hemel straalt, ’t Is duister in de
kluis.
Wat nu? ge ontsteekt een lamp ten dienst der huisgenooten,
Die flikkervonkt en walmt door ’t eng en dompig
huis.
Ach! slimmer zulk gedamp dan ’t eerst onschaadlijk donker
’t Vergiftigt brein en bloed, men zuizelt,
stoot zich ’t hoofd,
En, dringt een straal daardoor van ’t minste zongeflonker,
Die wordt dan door een wolk van eigenroem verdoofd.
Ontzinden! bluscht uw lamp, en ziet Gods heilzon dagen;
Wat stikt en smoort ge u ’t harte uit vloekbren
wrevelzin?
Ontsluit uw vensters slechts en leert het licht verdragen:
’t Omschint uw hut, wordt wijs, en laat het
willig in!
Ingezonden: augustus 1997