Doe ghinc Brandaen te hant
90 An des zeewes kant
Ende dede eenen kiel tauwen
Vaste ende ghetrauwen.
Die mast was vuerijn hout;
Dat zeil dede hi menichfout
95 Besnijden ende bewinden;
Den kyel dede hi binden
Met ysere arde staerke, [= harde]
Na die houde aerke, [= oude]
Die Noe wijlen vrochte,
100 Doe hi die dylouie vruchte;
Den ancker maecte hi stalijn,
Daers hem van noede soude zijn,
Dat hi behilde dat lant.
Doe dedi al zijn ghewant
105 In de scepe draghen doe,
Ende lxxx manne ghingher in doe;
Si waren daer in ix. iaer,
Oec dede hi, dat was waer,
Een cappelle met wijsen zinne
110 Wel werken daer jnne
Ende daer in clocken ende helichdom,
Dies hi mochte houden rom.
Oec voerde hi van Yberne
Pestier ende querne,
115 Smessen ende ander ghemac.
Als die legende mi vertrac,
Dit dedi al daer jnne.
Dus voer hi wech met sinne.
Wel verghinct hem in den kiel,
120 Dat hem niet en mesviel.
Met hem nam hi twee capellane:
Van den eenen quam het zint ane,
Dat hine om eenen roef verloes;
[179d] Dies wart hem God so vriendeloes,
125 So datten hem nam die viant
Omme eens breydels ghewant,
Dien hi nam sonder orlof.
Omme dat die duuele dien roef
Vant in sine ghewout -
130 Ay, hoe zeere hi dat ontgout,
Dat hijt ye ghedochte -
Dies deden wel onsochte
Die duuele ter hellen viere,
Daer hijt becochte wel diere,
135 Tote dattene die heleghe man
Met zijnre beden weder ghewan.
 
DOe hi te scepe gaen began,
Vant hi thoeft van eenen doden man
Voer hem ligghende vp tsant:
140 Die vloet dreeft an tlant.
Dat hoeft was arde groet, [= harde]
Nye en sach hi des ghenoet:
Dat voerhoeft was hem breet
Wel vijf voete, God weet.
145 Doe bemaendijt wel diere
Bi Gode vele sciere,
Dat hi hem dade verstaen,
Hoe zijn leuen was ghedaen.
Thoeft ieghen Brandane sprac
150 Ende seide: "al doet mi onghemac,
Ic wilt di segghen saen,
Hoe mijn leuen was ghedaen.
Ic was een heydin man;
Om mijn ghewin quam ic daer an,
155 Dat ic arde dicwile woet [= harde]
Ouer des zeewes vloet.
Jc was groet ende stranc
Ende ic was wel .C. voete lanc;
Dus woedic in die diepe zee
160 Ende dede den ghenen wee
Die hier vp die zee baren
Met scepen wilden varen:
Hem nam ic haue ende goet.
Eens so wies zeere die vloet
165 Met eenen storme die was stranc.
[180a] Al haddic ghesijn noch so lanc,
Ic en hadde niet vonden gront,
Daer ic teerst toter borst in stont.
Doe en conste ics niet ghenesen:
170 Dus moeste mijn sterfdach wesen,
Also van alle dinghen moet,
Sijn si quaet ofte goet,
Sonder die pine der hellen,
Daer di zielen in quellen
175 Ende daer si sonder eenich hende
Doeghen wee ende allende;
Ende oec dat paradijs,
Dat den saleghen es wijs,
Daer si hebben eewelike
180 Die bliscap arde rike." [= harde]
[vorige][inhoud] [volgende]