DOe sprac sente Brandaen
Weder arde saen: [= harde]
"Of ic Gode verbidden can
Dat Hi hu weder hus liues ian," [= u] [= uwes]
185 Sprach sente Brandaen,
"Soutstu doepzel willen ontfaen
Ende pinen om die Gods hulde,
Ic verghaue di dine sculde,
So mach di werden wijs
190 Dat eeweghe paradijs."
Doe sprac die heydin man:
"Moestic weder steruen dan?"
"Ja ghi," sprac sente Brandaen,
"Dies en mochti niet ontgaen."
195 Doe sprac die heydin man:
"Of ic mi doepte ende ic dan
Niet en conste wederstaen,
Jc en worde den viant onderdaen;
Hi pijnt hem nacht ende dach,
200 Hoe hi den meinsche bedrieghen mach.
Of hi mi maecte so lief
Den scat, dat ic ware een dief,
Ende ic dade al sulke werke
Die onse Sceppere verbiedet sterke,
205 Dan soudemen ter hellen
Mine ziele vele mee quellen,
Dan so nu ghequellet es;
[180b] Dies bem ic wel ghewes;
Want die doepzel hebben ontfaen
210 Enter Gods wet af staen,
Also scriftuere leert hier -
Die ziele wert int helsche vier
Vele meer ghepinet al te fel,
Dan wi zijn, dat weet ic wel;
215 Want ons niemen en leert
No te zijnre wet en keert.
Dus vreesic, waert dat ic doepsel ontfinghe
Ende mijnre wet dan af ghinghe,
Waert vrouch of spade,
Bi des viants quade rade,
220 Omme haue ofte om goet,
Also menich meinsche doet,
Dat men ni dan ter hellen
Vele mee soude quellen,
225 Dan ic nu ghepijnt bin;
Want mine ghelike pijntmen min
Dan die doepsel hebben ontfaen
Ende harer wet af zijn ghegaen.
Nochtan so vreesic mee dit noet,
Die mi weder soude doen die doot,
230 Wanneer so weder tote mi quame,
Ende soe mi bename
Beede sitten ende staen
Ende loepen ende gaen
235 Ende heten ende drincken [= eten]
Ende spreken ende ghedincken,
Horen ende spreken,
Ende mine aderen souden breken,
Ende mine ziele soude varen
240 Weder ter aermer scaren.
Al ware al de weerelt dijn
Ende soe oec ware roet ghuldijn,
Ende ghise mi mocht gheuen,
Ende daer toe met blischepen soude leuen
245 Noch .ijm. der jaren,
Jc en naemse niet te waren,
Dies gheloeft, dor den noet:
So sterc es die pijne der doot.
Dies willic weder varen
250 [180c] Te mijnre aermer scaren
In die deemsternesse."
"So vare dan ghewesse
Daert di God jonne, saen,"
Sprac de goede sente Brandaen.
255 Dus voer die heydin man
Aldaer hem God gheian
Ter stede dat God woude.
Sente Brendaen keerde houde
Te scepe om sinen noet,
260 Also hem God selue gheboet.
[vorige][inhoud] [volgende]