Brandaan en de vis
295 Doe versach sente Brandaen
Eenen sconen werf staen.
Hi dochte den wijsen heere
Wel .vj. milen lanc of meere;
Die stont vp den rugghe van eenen vissch[e].
300 Die bouc maect ons ghewisse,
Dat daer een soete water ant meere gaet;
Daer hadde die visch sinen haet [= aet]
Ghenomen wel menich iaer,
So die bouc seit, ouer waer.
305 Daer vp dien werf stont een wout.
Die Gods helden bout
Trocken haer scip in een hauene
Ende ghinghen alle doe aue
Ghenen sconen werf scauwen.
310 Sie ghinghen oec hout houwen
Omme te ziedene haer heten; [= eten]
Die hongher liets hen niet vergheten.
Haren ketel si vp hinghen.
Om hout datsi ghinghen;
315 Eenen droeghen boem si vonden.
Doe sine te houwene begonden,
Doe so scoet al dat eylant
Onder twater te hant,
So dat die heleghe man
320 Te tijde cume sijn scip ghewan;
Met haesten si int scip pronghen;
Den lof Gods dat si zonghen,
Dat Hise bi der ghenaden zine
Verloest hadde van dier pine.
325 Die werf die ghinc al onder.
Dit was dat derde wonder
Dat die heeren saghen.
Die wint die ghincse jaghen
Bi den zeyle vaste.
330 Doe leden si meneghe onraste
Ende menic onghemac.
Die heleghe abdt doe sprac:
"Dit mochte wel een visch zijn,
[181a] Die desen werf dus trac in;
335 Seker hi was wel hout,
Eer ghewies al dat hout
Vp sinen rugghe braden."
Gode si dicken baden
Met ghestaden moede
340 Dor sine grote goede,
Dat Hise saen ghesande
Tote eenen ghestadeghen lande.
[vorige][inhoud] [volgende]