Meermin    
        DOe si den vissche ontvaren    
Ende wech zeylende waren
345 Om te ziene meer wonder,
Saghen si een eyselic commer
Vp dwater voer hem gaen;
Het wilde haer scip vaen
Ende verderuen mettien.
350 "Wij en doruent niet ontsien,"
Sprac sente Brandaen,
"Wij en hebben hem niet mesdaen;
Laet ons scip in Gods hant varen,
God sal ons van hem bewaren."
355 Half waest visch ende half wijf,
Al ru so was hem dat lijf,
Dicken omme ghinct den kiel.
Sente Brandaen neder viel
Vp sine bloete knien
360 Ende bat Gode om zijn ontflien.
Sine moonke baden alle gader;
Dus verbaden si Gode onsen vader,
Dat dat vreeselijke wonder
Bezijden haren scepe ghinc onder,
365 Dat zijt hoerden borlen ende wallen
Dien langhen dach al met allen
In dier dieper zee gronde.
[vorige][inhoud] [volgende]