De kluizenaar op de rots
DAer quam een zuut westen wint,
520 Die dreef hem, also hi kint,
Weder noort oest te dale
Vp die wilde zee scale.
Daer leden si menich wee.
Doe vonden si in die zee
525 Eenen steen so hoeghe,
Sinen consten niet verhoeghen.
Vp dien seluen hoghen steene
So sat een man alleene,
Die ru was als een beere.
530 Hi en sach niet dan lucht ende meere;
Dat was een clusenare.
Hoe dat hi daer commen ware,
Vraechde hem sente Brandaen.
"Ic bem den moonken onderdaen,"
535 Seide hi weder, gheloues mi,
"Daer du dese weke waers bi.
Ic hebbe gheseten alleene
Vp desen hoeghen steene
Een jaer min dan .c. jare.
540 God heeft mi tote hare
Daghelics sine spijse ghegheuen,
Bi sinen troeste moetic leuen,
So dat God wel weet,
[182b] Dat ic sint anders niet ontbeet
545 Van dat ic eerst hier quam.
Ende ic nye zint en vernam
Leuenden meinsche nemmermeere
Dan hu, wel lieue heere." [= u]
Doe vraechde hem sente Brandaen
550 Hoe sijn leuen was ghedaen,
Eer hi daer commen ware.
Doe sprac die clusenare:
"Ic secht di ghewaerlike:
Ic was een coninc rike;
555 Pantifilia hiet mijn lant;
In Capidocia een ander ghenamt,
Daer nam ic een scone wijf;
Dies lijdet groete pijne mijn lijf
Want het was de suster mine.
560 Dies doeghic groete pine.
Daer bi so haddic sonen twee,
Dies lijdic menich wee.
Doe dhoudste te sinen scilde quam, (= de oudste)
Sijn lijf dat ic hem nam,
565 Dor minen grammen moet.
Daer dandre bi eenen scepe stoet
Nam hem een donder slach sijn lijf.
Oec versloughic mijn scone wijf.
Doe alle die zonden vp mi laghen,
570 Doe vreesdic die Gods plaghen
Ende ic ghinc haestelike
Ende liet al mijn rike,
Beede vrienden ende maghen,
Ende ghinc te scepe in dien daghe
575 Ende wilde mine groete zonden
Varen den paeus orconden.
Doe rees een storem vp die zee,
Die mi dede harde wee,
Also ic hu mach vertellen; [= u]
580 Daer bedoruen alle mijn ghesellen,
Maer ic ontclam alleene
Vp desen hoeghen steene
Ende claechde mine mesdaet
Hem, die mi gescepen haet.
585 Hier wachte ic zijnre ghenaden
[182c] Van minen groeten mesdaden.
Ic sechdi oec vorware:
Ic hore hier openbare
Elker daghelike
590 Den sanc van hemelrike."
Doe seide sente Brandaen:
"Secht mi, lieue heere, saen,
Als hu [= u] dat coude ane gheet,
Hoe moghedi sonder cleet
595 Van couden hier ghewesen? [= ghenesen]
Van lieden hebbic ghelesen,
Dat waren eenzedelen
Ende dienden Gode, den edelen,
Die alles ghemacx vergaten,
600 Niet dan tcruut si en haten.
Maer in bosschen ende in velde,
Daer hem elc te sine stelde,
Of in duwieren of in riede
Behilden hem die goede liede,
605 Dat hem tcoude niet mochte deeren."
"Mach ic die siele gheneeren,"
Sprac die ruwe clusenare,
"So hebbic arde ommare [= harde]
Wat noede dat mijn vleesch heeft
610 Die wijle dat hier leeft.
Als ic hier sitte sonder waen
Ende mi die coude te seere bestaen,
Slupe ic in eenen hole sciere,
Onder eenen tempel hiere.
615 Daer verbeide ic dat ghestille.
Ic wane het es Gods wille,
Dat mijn lichame ende mijn beene
Vp desen hoghen steene
Den domsdach moeten verbeiden.
620 God moete hu gheleiden. [= u]
Ic en spreke ieghen hu nemmermeere. [= u]
God onse lieue heere,
Die gheue hier na eewelike
Ons allen zijn hemelrijke."
[vorige][inhoud] [volgende]