Een duivel haalt de teugeldief
Doe si te schepe kwamen
Ende orlof ghenamen
865 Van dier doncker zee ende lande,
Een der moonken doe verkande,
Dat die gront goudin was.
Ay, hoe blide waren si das.
Doe ghinghen si hute met spele [= ute]
870 Ende droughens in den scepe vele,
Elkerlijc in sine hande,
Daer si zint mede in haren lande
Eerden menich gods huus.
Mettien so hoerden si een gheruusch
875 Metten windes vlaken
Ende een weder also craken
Ende een vier also blecken.
Dat die goede Gods recken
Ontsaghen des hemels vallen.
880 [184b] Doe quamen die duuele met allen
Ende heesscheden met rechte
Den breydel dief, die si zochten.
Om dat hi den brydel stal,
Voerden sine in den afgront al.
885 Daer moeste hi in der pinen dooten
Met anderen sine ghenooten.
Doene begreep die viant,
Metten breydele hine bant,
Diefs recht maecte hi hem cont;
890 Hi voerdene wers dan een hont;
Hi sleepten met vleesch ende met beene
Ouer struuc ende ouer steene
Te zijns heeren aensichte.
Daer was een groet gheruchte,
895 Daer hine voerde te zijnre scolen.
Die sint meer hebben verstolen,
Willent al voer niet slaen,
Maer en sal also niet gaen
En si dat zijs af staen
900 Ende daer af penitencie ontfaen.
Anders sullen sie moeten quellen
Metten duuelen in der hellen.
Sente Brandaen hads toren,
Dat hi zondelike verloren
905 Sinen moonc aldus heeft.
Met tranen hi aldus claghende zeecht:
"Waric (niet) een droghenare,
God en hadde mi niet so zware
Ghegheuen dese meswende
910 Hier in deser allende.
Dat God des ghehinghet,
So es mine vaert ghelinghet.
Ic en sceede henen nemmermere,
Mi en doe hebben onse heere
915 Minen moonc wedere.
Eer willic hier nedere
Soucken ons heeren oemoet,
Tote mi die duuele doet
Minen moonc weder zenden
920 Hute der zwaerre allenden." [= Ute]
Sie weenden vele tranen.
[184c] Gode riepen si ane
Met herten vele zeere,
Dor zijnre moeder eere.
925 Doe saghen si een sittijn
Met .ij. hornen vierijn,
Datso lichte daer jnne.
Daer sprac een stemme hute van binnen: [= ute]
"Wat wijstu Mi, Brandaen?
930 Des en hebbic niet ghedaen.
Die duuel voerdene te zijnre scolen,
Omme dat hi heeft ghestolen.
Waer omme belghestu vp Mi?
Onschuldic bem Ic ieghen di.
935 Du wetes wel dat Adaem
Om eenen appel dien hi nam
Was in die helle vorwaer
Daer omme .vm. jaer.
Also eist huwen moonc vergaen: [= uwen]
940 Met diefs rechte es hi gheuaen
Ende es der hellen ghegheuen."
"Ne scende, heere, niet zijn leuen,"
Sprac weder sente Brandaen,
"Heeft mijn moonc hiet mesdaen,
945 Dies willicken voert bringhen
Voer Hu in allen ghedinghen." [= U]
In cruce si hem strecten,
Biddende met tranen si wecten
Gode onsen sceppare.
950 Ter herten wart hem zware.
Haer bede wilden si niet begheuen,
Altoes si daer an bleuen,
Tote die almachteghe God
Den duuele gaf een ghebod,
955 Dat hi Brandane tsinen gheuoughe
Sinen moonc weder droughe
Toten kiele in der vloeden.
Onlanghe si daer mede stoeden,
Hi en ghincker omme loepen.
De duivel brengt de teugeldief terug
960 Den breydel moesti becoepen.
Dat hi vp sulc een ors zat
Quam om dat hi Gods vergat,
Daer hi dien breydel tien male
[184d] Hier voren stal in die zale.
965 Der heetter hellen heere
Torende vele zeere,
Dat hi dien moonc moeste draghen
Toten kiele vp sine craghen.
Doe hine brochte vp dat boort,
970 Doe sprac hi lude zeer gescoort:
"Weestu niet," sprac hi, "Brandaen,
Dattu mi leede hebs ghedaen?
Du en laets mi niet behouden
Dat wi met rechte hebben souden.
975 Du mesdoet ieghen ons, dats waer."
Die moonc dochte hem arde zwaer [= harde]
Ende den wech arde lanc, [= harde]
Daer hi die letaniere zanc
Sittende vp sinen hals beene.
980 Ouer stoc ende ouer steene
Daer hi den moenc drouch,
Drouchine ten kiele ende louch
Ende warpene in de steuene weder.
Onsachte sette hine neder.
985 Daer was hem sine verwe van eere
Verwandelde also seere
Dat sine cume verkanden:
Pec hadden hem die helsche vianden
Ghewreuen an lijf ende an baert.
990 Die huut was hem ter vaert
Swart bemasschert ende berompen.
Van stocken ende van tsompen
Haddi ghehadt meneghen stoot.
Die duuel scree daer hi wech scoot
995 Ende vloe vanden goeden lieden saen
Ende die gode sente Brandaen
Weende van groeten lieue
Ende sprac toten breydel dieue:
"Haddi des breydels vermeden
1000 Ende met eere aelteren ghereden, [= haelteren]
So en ware hu crune met huwen baerde [= u] [= uwen]
Ende huwen hals niet so aerde [= uwen] [= haerde]
Swart bepeket no bezinghet.
Nu hebdi arde zeer ghelinghet [= harde]
1005 Vp die zee mine vaert."
[185a] "Mi es leet dat hi ye ghesmeet wart,"
Sprac die bezijnchde capelaen;
Doe louch zeer sente Brandaen.
[vorige][inhoud] [volgende]