Doe si te schepe kwamen
		Ende orlof ghenamen
865		Van dier doncker zee ende lande,
		Een der moonken doe verkande,
		Dat die gront goudin was.
		Ay, hoe blide waren si das.
		Doe ghinghen si hute met spele	[= ute]
870		Ende droughens in den scepe vele,
		Elkerlijc in sine hande,
		Daer si zint mede in haren lande
		Eerden menich gods huus.
		Mettien so hoerden si een gheruusch
875		Metten windes vlaken
		Ende een weder also craken
		Ende een vier also blecken.
		Dat die goede Gods recken
		Ontsaghen des hemels vallen.
880	[184b]	Doe quamen die duuele met allen
		Ende heesscheden met rechte
		Den breydel dief, die si zochten.
		Om dat hi den brydel stal,
		Voerden sine in den afgront al.
885		Daer moeste hi in der pinen dooten
		Met anderen sine ghenooten.
		Doene begreep die viant,
		Metten breydele hine bant,
		Diefs recht maecte hi hem cont;
890		Hi voerdene wers dan een hont;
		Hi sleepten met vleesch ende met beene
		Ouer struuc ende ouer steene
		Te zijns heeren aensichte.
		Daer was een groet gheruchte,
895		Daer hine voerde te zijnre scolen.
		Die sint meer hebben verstolen,
		Willent al voer niet slaen,
		Maer en sal also niet gaen
		En si dat zijs af staen
900		Ende daer af penitencie ontfaen.
		Anders sullen sie moeten quellen
		Metten duuelen in der hellen.
		Sente Brandaen hads toren,
		Dat hi zondelike verloren
905		Sinen moonc aldus heeft.
		Met tranen hi aldus claghende zeecht:
		"Waric (niet) een droghenare,
		God en hadde mi niet so zware
		Ghegheuen dese meswende
910		Hier in deser allende.
		Dat God des ghehinghet,
		So es mine vaert ghelinghet.
		Ic en sceede henen nemmermere,
		Mi en doe hebben onse heere
915		Minen moonc wedere.
		Eer willic hier nedere
		Soucken ons heeren oemoet,
		Tote mi die duuele doet
		Minen moonc weder zenden
920		Hute der zwaerre allenden."	[= Ute]
		Sie weenden vele tranen.
	[184c]	Gode riepen si ane
		Met herten vele zeere,
		Dor zijnre moeder eere.
925		Doe saghen si een sittijn
		Met .ij. hornen vierijn,
		Datso lichte daer jnne.
		Daer sprac een stemme hute van binnen:	[= ute]
		"Wat wijstu Mi, Brandaen?
930		Des en hebbic niet ghedaen.
		Die duuel voerdene te zijnre scolen,
		Omme dat hi heeft ghestolen.
		Waer omme belghestu vp Mi?
		Onschuldic bem Ic ieghen di.
935		Du wetes wel dat Adaem
		Om eenen appel dien hi nam
		Was in die helle vorwaer
		Daer omme .vm. jaer.
		Also eist huwen moonc vergaen:	[= uwen]
940		Met diefs rechte es hi gheuaen
		Ende es der hellen ghegheuen."
		"Ne scende, heere, niet zijn leuen,"
		Sprac weder sente Brandaen,
		"Heeft mijn moonc hiet mesdaen,
945		Dies willicken voert bringhen
		Voer Hu in allen ghedinghen."	[= U]
		In cruce si hem strecten,
		Biddende met tranen si wecten
		Gode onsen sceppare.
950		Ter herten wart hem zware.
		Haer bede wilden si niet begheuen,
		Altoes si daer an bleuen,
		Tote die almachteghe God
		Den duuele gaf een ghebod,
955		Dat hi Brandane tsinen gheuoughe
		Sinen moonc weder droughe
		Toten kiele in der vloeden.
		Onlanghe si daer mede stoeden,
		Hi en ghincker omme loepen.
960		Den breydel moesti becoepen.
		Dat hi vp sulc een ors zat
		Quam om dat hi Gods vergat,
		Daer hi dien breydel tien male
	[184d]	Hier voren stal in die zale.
965		Der heetter hellen heere
		Torende vele zeere,
		Dat hi dien moonc moeste draghen
		Toten kiele vp sine craghen.
		Doe hine brochte vp dat boort,
970		Doe sprac hi lude zeer gescoort:
		"Weestu niet," sprac hi, "Brandaen,
		Dattu mi leede hebs ghedaen?
		Du en laets mi niet behouden
		Dat wi met rechte hebben souden.
975		Du mesdoet ieghen ons, dats waer."
		Die moonc dochte hem arde zwaer	[= harde]
		Ende den wech arde lanc,	[= harde]
		Daer hi die letaniere zanc
		Sittende vp sinen hals beene.
980		Ouer stoc ende ouer steene
		Daer hi den moenc drouch,
		Drouchine ten kiele ende louch
		Ende warpene in de steuene weder.
		Onsachte sette hine neder.
985		Daer was hem sine verwe van eere
		Verwandelde also seere
		Dat sine cume verkanden:
		Pec hadden hem die helsche vianden
		Ghewreuen an lijf ende an baert.
990		Die huut was hem ter vaert
		Swart bemasschert ende berompen.
		Van stocken ende van tsompen
		Haddi ghehadt meneghen stoot.
		Die duuel scree daer hi wech scoot
995		Ende vloe vanden goeden lieden saen
		Ende die gode sente Brandaen
		Weende van groeten lieue
		Ende sprac toten breydel dieue:
		"Haddi des breydels vermeden
1000		Ende met eere aelteren ghereden,	[= haelteren]
		So en ware hu crune met huwen baerde	[= u] [= uwen]
		Ende huwen hals niet so aerde	[= uwen] [= haerde]
		Swart bepeket no bezinghet.
		Nu hebdi arde zeer ghelinghet	[= harde]
1005		Vp die zee mine vaert."
	[185a]	"Mi es leet dat hi ye ghesmeet wart,"
		Sprac die bezijnchde capelaen;
		Doe louch zeer sente Brandaen.
[vorige][inhoud] [volgende]