Een godskind op een graszode
Doe quam hem an een sachte wint,
Doe saghen si waer een Gods kint
1205 Vp die zee voer hem zweuede.
Het sceen dat onsachte leuede;
Het vlotede vp eenen rusch eerden.
Wat mochte zijns gheweerden,
Als verstoremden der zee vloeden,
1210 Maer dat God na zijns nam hoede?
Van den kiele vloe hi doe.
Sente Brandaen sprac hem toe,
Dat hi van God weghe ieghen hem sprake:
Die rusch verbeidde met ghemake,
1215 Ende wart gheorsam saen. [= ghehorsam]
[186b] Ende doe hi bi hem quam, Brandaen
Toter creatueren hi dus sprac:
"Doghedi om Gode dit onghemac
Vp dese wilde zee,
1220 Of doghestu dit wee
Dor dijns selues mesdaet?
So mach dijns werden raet:
Ic bem een abd ghewyhet,
Ende metter stolen ghevryhet,
1225 Die ic van Gode hebben ontfaen,
Dat ic mach in baten staen
Ende haer pine hem corten mach,
Beede jaer ende dach.
Hebdi al sulke dinc ghedaen,
1230 Dor God so willic di ontfaen."
DOe sprac die eenzedele:
"Met mi so wart di euele
Vergouden dijn capelaen,
Dien du verlores, Brandaen,
1235 Vore den sconen paradise.
God heeft mi mine spise
Ende alle mine lijfnare
Een jaer min dan .c. iare
Vp deze zee ghegheuen.
1240 Bij zijnre ghenaden moetic leuen
Ende wachten na zine leere.
Mijnre broeders es noch meere.
God onse vader es so goet,
Dat sine ghenade ons voedt
1245 Metten hemelschen brode.
Hi halp ons te onser node
Daer dijn moonc weder quam,
Die hu die duuel nam [= u]
Voer die rikelike zele,
1250 Daer hi stal den breydel so wale.
Si wachten oec haren hende [= ende]
Vp die hoghe steenwende.
Die ruwe heere alleene,
Dien ghi saecht sitten vpden steene,
1255 Die halp di ter stede
An Gode met zijnre be[de],
Dattu vercreghes dinen capellaen."
[186c] Doe seide sente Brandaen:
"Dore die Gods eere,
1260 Nu segghe mi noch meere
Van dien heeren, hoe si leuen
Ende hoe si daer verdreuen.
Sij leuen so heleghelike
Ende verdienen Gods rike."
1265 Doe sprac die heere goede
Met groeten oemoede:
"Een stat was, hiet Vaserijn,
Danen dat wij gheboren zijn;
Die stont in eenen lande
1270 Daermen Gode niet en kande.
Dor des volcs grote zonden,
So zanct al in afgronden,
Alle dat groete lant
Ende alle dat boze volc te hant;
1275 Dat nam daer quaden hende. [= ende]
Maer vp die hoghe steenwende,
So heefter God een deel gheset
Van onsen broeders, dat wet.
Daer voetse die Gods cracht,
1280 Die mi hare heuet bracht,
God, onse lieue heere.
Onse broeders es noch meere,
Die ghelijc mi leuen
Ende vp dese russche zweuen
1285 Bouen der zeewes gronden.
Dat quam van minen zonden,
Dat wi ghesceeden waren.
Dus moetic alleenen varen.
Doe dat lant verdranc
1290 Ende meneghe borch versanc,
Also Sodoma dede ende Gomorre,
Die groete stercke torre,
Daer scorde alle die eerde
Ende alle die groene zwaerde
1295 Van dien erderijke.
Desen rusch houdic vastelike
Tote minen hutersten hende. [= utersten ende]
God moete ons allen zenden
In hemelrike meet eeren.
1300 [186d] Noort waert saltu keeren,
Daer saltu sien groet wonder."
Een wint hief daer van onder,
Diese sonder orlof dede sceeden.
Elc voer daerne God wilde gheleeden.
[vorige][inhoud] [volgende]