Doe dus die kiel ontran
		Entie moede scipman
		Van der heeter aermer scaren,
1600		Doe quamen si saen gheuaren
		Vp eene der bester eerden,
		Die oyt mochte gheweerden.
		Daer sach yemen selden;	[= Dat]
		Daer wiessen vp die velden
1605		Beede coren, vruchten ende wijn
		Ende alle vruchten die moghen zijn,
		Sonder ackeren ende grauen.
		Daer was lettel noot van hauen;
		Visch was daer ghenouch
1610		Die daer dat water drouch
		Ende vleesch wilt ende tam
		Al dat nye herte bequam.
		Dese ieghenode scone
		Was altoes euen groene.
1615		Dat es Multum Bona Terre
		Ende es gheleghen arde verre	[= harde]
		Van alre meinschen conden.
		En hadde God tien stonden
		Dat scip daer niet ghesent,
1620		So waert ons bleuen ombekent.
		Doe daer quam sente Brandaen
		Entie hem waren onderdaen,
		Hare moethede ende pijne al
		Verghinc hem groet ende smal
1625		Mids der zoetheit menegherande,
		Die si ontfinghen in dien lande.
		ALse sente Brandaen entie zine
		Waren in desen lande fine,
		Saghen si eenen berch so hoghe,
1630		Sine consten niet verhoghen
		Sine groete hoecheide;
		Hem dochte in der waerheide,
		Dat die wolken daer vp zweueden;
		Ne gheene dinghen die leueden
1635		Ne quamen daer vp, si en vloghen,
	[188d]	Maer teenen hanghenden woghe.
		Met zorghen si ane vinghen,
		Datsi daer vp ghinghen.
		Die berch was bouen scone
1640		Ende hiet Mons Syone.
		Daer slouch an der zee vloet;
		Nye en was berch so goet.
		Daer si dien berch vp gaen,
		Saghen si an den berch staen
1645		Eene borch so rikelike,
		Noint en sach meinsche der ghelike.
		Daer saghen si vreeselike draken
		Ende lindwormen, die gapen,
		Ende hem voer tallen stonden
1650		Dat vier huten monden.	[= uten]
		Dese wachten die poerten daer,
		Maer metten woerden Gods vorwaer
		Beual hem sente Brandaen,
		Dat sise in lieten gaen.
1655		Ter doren in die huere.	[= uere]
		Die bouc seit dat die muere
		Alle waren kerstalijn.
		Daer waren letteren steenijn
		So vele daer vp ghenomen,
1660		Sine consten ten hende comen.	[= ende]
		Daer waren ghegoten jnne,
		Bi meesterlike zinne,
		Van copere ende van eere
		Menegherande diere
1665		In dien rinc muer al omme,
		Som recht ende some cromme.
		Diese eerst ghinc besien,
		Hi mochte van vreesen vlien
		Want si hem hute dien muer ghebaren,	[= ute]
1670		Als of si alle leuende waren.
		Daer stonden all die dieren,
		Die ic noint horde nomen hiere:
		Leeuwen, panteeren, tygheren met;
		Oec stonden daer gheset
1675		Eencorne ende lupaerde
		Ende beesten van meneghen aerde;
		Olifanten, herten ende hinden
	[189a]	Mochte men daer al vinden;
		Oec stonden daer vele vormen
1680		Van vreeseliken wormen.
		In midden dien borghe vloot
		Een riviere wel groot,
		Die al dwilt dede omme gaen,
		Dat niet stille mochte staen.
1685		Si saghen al openbaren,
		Die daer commen waren,
		Dat die beelden bi wilen spronghen
		Ende riepen ende zonghen,
		Als of si wech wouden
1690		Ende huten muere varen souden.	[= uten]
		Daer stonden meneghe vorme:
		Daer waren sulke worme
		Half ru ende alf bloot.	[= half]
		Noint sach man des ghenoot.
1695		Noch stont daer onder
		Ghegoten menic wonder:
		Daer stont die stercke liebaert;
		Jc wane nye dier ghewaert,
		En stont daer ghegoten.
1700		Visschen daer oec vloten
		Harde menghertiere.
		Hoert, wat dede die riuiere:
		Herten entie hinden
		Vloen daer voer die hasewinden;
1705		Wilde zwijnen liepen daer,
		Die iaghere reet hem naer,
		Al blasende eenen horen.
		Hem liepen oec voren
		Menich wonder so vele.
1710		In caent ghesegghen niet wele.
		Daer speelden oec in den mueren
		Orssen met conuertueren
		In eenen rijnghe wijde.
		Hem hilden oec bezijden
1715		Rudders als of si leueden;
		Vanen dat daer zweueden.
		Daer toe mochtemen daer scauwen
		Harde vele vrauwen.
		Daer bliesen die wachtaren;
1720	[189b]	Die ghene dies onwijs waren
		Waenden datsi leefden daer.
		Jc mach hu segghen ouer waer,	[= u]
		Jn dese zale gheheere
		Was wonders vele meere:
1725		Daer verlichten die tinnen
		Beede buten ende binnen,
		Ghelijc dat doet die dach sterre,
		Die vp rijset so verre.
		.vim. torren stonden tien male
1730		Vp den muere omme die zale.
		Die torren die blecten al
		Ende muere ende zale groet ende smal,
		Alse yser doet in den viere.
		Gheen dinc en was daer diere
1735		Dan onghemac ende aermoede.
		Meneghe culcte goede
		Ende zijdine sporwaren
		Saghen si daer te waren,
		Die daer hinghen te dien male
1740		Bouen de bedden in die zale.
		Die vloer van der zalen was
		Al gader snee wit glas.
		Daer dore blecten die goud male.
		Dus rikelic was die zale.
1745		In die houe vrone
		Stonden cedre scone
		Ende andre bome so vele,
		Dat die zonne niet wele
		Schijnen mochte ter eerden.
1750		Daer en mochte niet nat werden.
		Dies namen si alle gome.
		Onder die ceder bome
		So was die acker scone
		Ende tallen steden groene.
1755		Daer hinc menich guldin vat.
		Noint en was huus bat
		Verchiert met dieren dinghen.
		Daer mochtemen horen zinghen
		Die voghele in allen tijde.
1760		In dese borch wijde,
		Daer stont midden in een palas -
	[189c]	Ic wane noint gheen en was
		Verchiert also wele:
		Ghimmen was daer so vele
1765		Met dierbaren ghesteenten,
		Gheset in helps ghebeenten;
		Die vloer was saphier ende glas.
		Jc wane noint dinc en was
		Ghemaect bouen der eerden,
1770		Dat beter mochte weerden
		Of dat ghemaect was bat,
		Ouer waer segghic hu dat.	[= u]
		Ghegoten was het van eere.
		Het en wert nemmermeere
1775		Ghemaect so goet weerc,
		No so vaste, no so steerc,
		Als daer vp dien dach
		Sente Brandaen sach.
		Die moonke besaghen besonder
1780		Dat menichfoudeghe wonder.
		IN die borch so spronghen
		Diere watre; daer zonghen
		Molenen of si hadden tonghen,
		So dat al verclonghen
1785		Beede berch ende dal
		Ende dat daer bi was ouer al.
		Die bouc seit ons dat,
		Dat vloyden int ghewat
		Visschen die daer speelden;
1790		Ende alrande weelden
		Waren der borch onderdaen;
		Dat scrijft ons sente Brandaen.
		Doe sprac die besijngde capelaen:
		"Hets goet dat wi henen gaen,
1795		Eer wi hier scade ghewinnen.
		Mi dincke in minen zinne,
		Het en es sonder meester niet,
		Dit wonder dat ghi hier siet.
		Werden si onser gheware,
1800		Wine moghen hem niet ontfaren,
		Sine doen ons sulken aerbeit,
		Dat ons die vaert wert leit
		Ende ons lijf rauwet.
	[189d]	Dit weerc heuet ghetauwet
1805		Een wonderlic ghedyet,
		Dat hem an Gode en keert niet;
		Hets van wonderliken zeden.
		Si moghen ons bringhen tonvreden,
		Alsoe die ghene daden,
1810		Die ons so hadden verladen
		Ten berghe die berrende dan."
		Doe bat die stierman
		Sente Brandane ende dien heeren,
		Datsi wilden te scepe keeren.
[vorige][inhoud] [volgende]