De zeemeter
Do versach sente Brandaen
2070 Eenen cleenen man saen;
Die bouc seit ons dat,
Dat hi vlootte vp een blat;
Die man was cume
Also groet als een dume.
2075 In die luchter hant zijn
So voerde hi een napkijn;
In dandre een greffeel bloot,
Dat ne was no bore groot;
Daer mede was hem vele wee:
2080 Hi stac tgreffeel in die zee
Ende liet drupen int napkijn,
Dien hi hadde in de hant zijn.
Ende doe hijt vol hadde ghedaen
Goet hijt weder hute saen; [= ute]
2085 Aldus hi mat ende hute ghoet. [= ute]
Hoert hier wonder groot.
Doe vraechde hem sente Brandaen
Waer omme dat hijt heeft ghedaen.
Hi sprac: "ic mete dese zee,
2090 Hets mi vorscepen emmermee,
Ofte ics vulmeten mach
Tote voer den domsdach."
Doe sprac Brandaen, die heere:
"Du en vulmeetse nemmermeere."
2095 Die cleene man andwoerde vp dat,
Daer hi vp dien blade zat:
"Niet te meer dan ic vulmeten mach
[191c] Die zee voer den domsdach,
Niet te meer moghedi bescauwen
2100 Al dat wonder en trauwen,
Dat God heeft laten gheweerden
Int water ende vp der eerden
Entie di noch verholen zijn.
Dine gheestelike kindre fijn,
2105 Die zijn thuus sonder troost.
God die dicken heeft verloost,
Bidden si dor sine ghenaden
Dat Hi hu behoede van scaden. [= u]
Gods inghel moete behoeden di.
2110 Niet langher willic hu zijn bi." [= u]
[vorige][inhoud] [volgende]