Stem: Ach ongheluckighen dach!
| L. | Hoort hier iens Bestemoer! Hoe ick by Hansje voer, Die myn wel ier sen trouwe swoer En met sen tongh so heeft verdooft, Dat ick van sinnen schijn berooft. |
| B. | Lijsje! weet jy noch niet, Dat dit altoos gheschiet Van die hier milst sen dienst aenbiet? Liert Lijsje, liert me lieve kijnt! Dat woorden syn niet mier as wijnt. |
| Veul sijn vrient met de praat Of met een schoon gelaat, Mar weynich zijnder inder daat: Deynckt, as heur jonst soo haest verdwijnt, Dat woorden syn niet mier as wijnt. |
|
| Wie dat hier licht vertrouwt, Doet haest dat hem berouwt, Siet Lijsje, datje dit onthouwt, As jy u by die prater vijnt, Dat woorden syn niet mier as wijnt. |
|
| L. | Die ick niet wel en wil, Daer teughen swijgh ick stil; Maer hy swoer dat ’k hum wel bevil En blies-men so veul in men hooft, Dat ick van sinnen schijn berooft. |
| Veul lichter dan het stof Gaen hem de woorden of; Al sijn sy schoon vol gunst en lof, Ick selt gedeyncken hoe hij ’t pijnt, Dat woorden syn iet mier as wijnt. |
|
| B. | Zo doeje assen meyt; Ier iemet jou verleyt, So looft niet altoos watmen seyt; Mar deynckt, as hum een knecht verbynt, Dat woorden zyn niet mier as wijnt. |
| Al waertje best vrient, Die mier spreeckt as hy mient, Jou hert noch ooren nimmer lient: Hoe degelijck dat Hansje schijnt, Deynckt, woorden sijn niet mier als wijnt. |
|
| L. | Besjen, ick segghet jou, Men vynt by Man en Vrouw (God betert) al te luttel Trouw. ’t Is miest geveynstheyt ick bevynt Dat woorden sijn niet mier as wijnt. |
Ingezonden door: J.R. van Wijk, 12 december 1997.