| Hou, Herde slecht, (De Liefst oprecht Ja hert en sin Wech met de Min |
waar treckt de loop dus heen? te off’ren myn gebeen, in will’ghe slaverny) ’t is niet dan kasserry. |
| Het is wel waar, Dat niet een haar Maar ’t out gepeys Siet ins Fourneys |
ick ken myn cleene macht, ick by heur ben geacht, van dese schoon Goddin myn Ziel door heete Min. |
| Want als ick weer Vermeert ’t begeer Haar schoone glans My nu altans |
aensie dees waarde Vrouw, en ’t verdubbelt myn rouw, en lieffelijck ghedaant tot d’ouwe Liefd’ vermaant. |
| Door u ghesicht Wiens Fackels licht Hoewel ick swerf Ja levend’ sterf |
so lijd ick Garen Brandt, verlicht myn dom verstant, na ’t geene dat myn schaat, veel duysent dooden quaat. |
| Doch in ootmoedt Voor u te voet, U heuschen aardt Ick bent niet waardt, |
werp ich my sellifs neer verschoont myn trots begeer, laat blijcken op het minst, al wens ick dese winst. |
| Waar belght myn
Vrouw, Als ick my houw Maar niet dat ghy, Heerscht Liefste vry, |
dat een soo slechten slaaf staat na de waartste gaaf, maer ick sal u ontsien; wat wilt ghy my gebien? |
| Wat u Hert lust, Van die d’Aard kust, K’droech u op d’hand’, Komt sulcken brand |
ghy crijcht wat u behaacht die uwe Voeten draacht, nam ghy ’t, Princes, in ’t goet: ws dienaers te gemoet. |
| Princes te hooch Voorwaar sat ooch Och soot syn mocht, Nemt u genocht |
ick myn begeer gevoel, waart ghy myn wit, myn doel, maar soot niet mach geschien, in my, dat ick u dien. |
Ingezonden door: J.R. van Wijk, 12 december 1997.