G.A. Bredero (1585-1618)

NIEUW-LIEDEKEN.

Stem: Engelsch Schoenlappertjen.

Ghy weet mijn lief wie u bemint
Met waer en reyne minne,
Ick ben lichtvaerdich noch verblint,
Wispeltuurich van sinnen.
Mijn liefde groot,   sal totter doot,
So ghy my wilt ghenadich sijn,
    Gestadich sijn,
In vrechden en in noot.

Geen winter kout, geen Somer hiet,
Geen reghen, wint noch donder
En konnen my beletten niet
Mijn liefd (en ist niet wonder?)
Mijnliefd’ staet vast,   in lust of last,
Door kracht van min genegenheydt
    Geen tegenheydt
Heeft oyt mijn Liefd’ verrast.

De langhe wech, mijn gewoone gangh
Verdriet my niet met allen,
Geen naer gekrijt en maeckt my bangh,
Noch wat my mach voorvallen
In ’tghevecht op straet   van boeven quaet,
Mijn liefd’ leert my sorchvuldich sijn,
    Gheduldich sijn,
Met voorsicht en beraet.

Geen smert, geen druck, geen hartsweer,
Geen nijdt op spijt, geen quellen
En konnen mijn dit lief begeer
Niet uyt mijn hert ghestellen,
Wat dus ondieft,   ben ick verlieft,
Maer of dit langh sal blyven staen
    Of dryven gaen,
Ick doe wat u belieft.

Wat dat u lust, dat lust oock mijn,
Vereent so sijn ons willen:
Ghy wilt dat ick gerust sal sijn
En dese moeyten stillen,
En dat met reen,   ick ben te vreen.
So lief als mijn ’t verwerven is,
    Oock ’tderven is,
Ghy benter niet alleen.

Ick set mijn hart op een goe stee,
Ick macher niet van praten:
Alsoo ghy wilt, so wil ick mee,
Al wouw jy my verlaten,
Of ’k u ontbeer,   daer sijnder meer,
Ay hout u dan so trotsjes niet,
    So schotsjes niet,
Adieu ick kom niet weer.


Ingezonden door: J.R. van Wijk, 12 december 1997.