G.A. Bredero (1585-1618)

BRUYLOFTS-LIEDEKEN.

Stem : O schoonste Parsonagie.

Gheluck vereende Menschen,
Den Hemel wil u staet ghebenedijen,
Ghelijck als wy u wenschen
Om tydelijck en eeuwich te verblijen,
      Met soo veel goets,
      Met so veel soets,
      Met soo veel vrolijckheden,
      Met soo veel eeren
      Als ghylien kundt begeeren
            Hier beneden.

De Goddelijcke Minne
Die door haar kracht vereenichden u beyden,
Die maack u ziel en sinnen
Tot inder doot in alles onverscheyden.
      Geliefjens hoort,
      Leeft na Gods Woort
      In Eendracht en in Vreden,
      Als u in ’t trouwen
      Te noen is voorghehouwen
            Met goe reden.

Soo sal de rijcke zeghen
U Echten-Standt gheluckelijck doen bloeijen,
Ghelijck een dichten Reghen
Het groene Gras bevochticht en doet groeijen,
      Of als een Boom,
      Die by den Stroom
      Hem uytschiet ’t allen zijen:
      Soo sal u handel,
      U leven en u wandel
            Oock ghedijen.

Nu is de Tydt gheboren,
De uyr ghewenscht komt met veel duysent vreuchden.
Siet daer u uytverkoren
En brave Bruyt gheciert met duysent deuchden,
      O Bruydegoom!
      Nu ken gheen Toom
      Haar lieve Oogjes dwinghen,
      Wy sien de lonckjes
      Als barrenende vonckjes
            Haar ontspringhen.

Vrou-Bruyt, al staackt u suchtjes!
U duchjes en al u verliefde kunsjes.
Maer watte soet kluchjes!
De Bruydegom dwaalt in zyn verwonnen gunsjes.
      Wat soeticheyt
      Is u bereyt
      In den anstaanden morghen?
      Wel waarom lachje?
      Of ist om ’t leste nachje
            Van u sorghen?

Gaat aan en wilt niet vresen,
Daar is geen noot, laat varen alle klachjes,
Het sal veel soeter wesen
Alst immer oyt verscheen in u gedachjes.
      Soetertjes soet,
      Weest wel ghemoet,
      Gaat aan en houwt u koentjes,
      En boet u lusjes
      Met hondert duysent kusjes
            En met soentjes.

Rijst op, rijst op Speelnootjes
Het is gheen tijdt op langher hier te blijven.
De Bruyt die wort soo rootjes,
Sy is beschaamt, of sou sy willen kijven?
      Dat denck ick niet,
      Ay siet! zy siet
      Dan op en dan weer neder
      Vaart wel Getroude
      En komt als Nieu-Gehouwde
            Morghen weder.


Ingezonden door: J.R. van Wijk, 3 januari 1998.