G.A. Bredero (1585-1618)

AEN-SPRAECK VAN EEN GHETROUWDE VROUW EN EEN GHEVRYDE VRIJSTER.

Stem: Cupido geeft my raet om mijn liefs hart, &c.

Neen Trijntje, doetet niet,
Wilt op het goet niet kijcken.
Ick raeje datje siet
Na een u tijdts ghelijcken:
Wangt neem-je ien oude rijcke
En afgheleefde man,
Diens krachten vast beswijcken,
Ghy benter qualijck an.

Of schoon u Moeder praet
Van wongderlijcke dinghen
Van hem en van sen staet,
Van kostelijcke ringhen
En and’re beusselinghen,
Van Geer-aerts groote goedt,
Laet u daer door niet dringhen
An sucken suffen bloedt.

Het bloemtje van u jeught
Laet van geen Droogert plucken,
Of ghy sult al de vreught
Uws levens onderdrucken
In veul bedroefde stucken
Van quellingh en verdriet;
’t Sal selden soo ghelucken
Dat het na wensch gheschiet.

Ist dat u Eel-hart vrijt,
Soo ghy my komt verklaren,
O! sijn ghelijcke tijt
In ouderdom van jaren
Sal mier vernogings baren
Dan al des Geer-aarts gelt,
Die met sijn kaarich sparen
Sijn siel en lichaem quelt.

Vervloeckt so sy de uur,
Doenmen my ierst aen dienden
Van Melis ons ghebuur,
Die my van herten miende,
Mar korts daer op mijn Vrienden
Die gaven my een knecht,
Rijck kreupel, en stick-siende,
Van lijf en sinnen slecht,

Die nimmer en doet
’t Gheen hy hoort te bestellen.
Ick schaamt my in myn bloet,
Ick macht u niet vertellen;
As my die lieden quellen
Of praten van wat soets,
Mijn aderen die swellen,
Ick wordt schier tjats en broets.

Al is hy noch soo groen
En tot my miest ghenegen,
Hy staet as ien kapoen
En kan hem niet beweghen,
’t Is nimmer iens te deghen;
’k Ben by sen levend’ lijf
(Wat batet doch versweghen?)
Syn meyt, syn weeuw, syn wijf.

Wangt dese rechte vent
Weet van gien and’re saken,
Als dat hy wroet en went
En wentelt in het laken
En mient my te vermaken
Allienich met sijn slaap:
Mar! hoe mocht ick doch raken
An dese drooghe Jaap?

Ick volchde vrienden raat,
Dan ’t is myn wel berouwen:
Ten is niet altoos quaat
Na eyghen sin te trouwen.
Trijntje wilt dit onthouwen,
En overlegget wel:
Men kan te samen bouwen
Ien Hemel of ien Hel.


Ingezonden door: J.R. van Wijk, 12 december 1997.