G.A. Bredero (1585-1618)

LIEDT.

Stemme: Als ick laest van Hollant voer, Ick voer, &c.

Na dien ick van mijn trouwe dienst
Het loon langh heb verwacht,
So vind ick my op ’t onversienst
Van u dus schots veracht.

Is dit mijn hoop? is dit mijn danck?
Is dit dan mijn waardy?
Gingh ick hierom myn leven langh
In straffe slaverny?

Te spaed wert ick mijn sotheyt kunt,
Maer doch het is my leet,
De eer die ick u heb ghegunt
Was aen u niet besteet.

Had ick u noyt soo wel be-ooght,
Soo waer ick niet ghequetst,
Soo had ick noyt soo hooch gheboocht
Of schadelijck geswetst.

Want dees eer en u groote goedt
Doen dat u sotte hart,
Vol op gheblasen hooghemoet,
Nu dus hoovaerdich wart.

Siet na u nuwe vrijer nu,
Daer ghy dus hoofs om pronckt,
Maer hy en siet niet eens na u,
Hoe ghy loer-ooght en lonckt.

Of ghy al schoon hem scheets vertreckt
Mijn kintse liefde sot,
Daer ghy (soo ’t schijnt) dan met my geckt,
Daer wert ghy selfs bespot.

Want nu ghy ’t hem dus openbaart,
t’Geen u toe was vertrout,
Soo acht hy y (met recht) niet waart
Dat hy met u wat kout.

Al kruyft ghy ’t hayr en ciert u hooft,
U kunst dat is maer wint,
Hy veynst het gheen dat ghy ghelooft,
Dat is dat hy u mint.

O meysjen! soo ghy and’ren doet,
Soo wert u weer gedaen,
Mijn eerste liefde was wel goet,
Maer die is nu vergaen.

Princesse die ick eerst verhief,
Ick wensch u goeden nacht.
Adieu mijn suure, soete lief
Ick soeck dat ghy verwacht.


Ingezonden door: J.R. van Wijk, 12 december 1997.