G.A. Bredero (1585-1618)

BRUYLOFTS-LIEDEKEN.

Op de Stemme : Onder een Linde groen, &c.

G’luckige Jonge L’ien, wy wenschen u met vreught
    Al het geen dat ghy begeert,
    Of dat u kan zyn vereert
    Van’s Hemels milde deught;
Daer by, dat ghy mooght sien, van uwe lichaams Jeught
    Jonghe Vorsten van u zaat,
    Soo van macht en sulcke staat
    Als ghy haar wenschen meught.
    Daniel Vorstens siet eens an
    De Vorstin die u verwan,
    Met haar groot gemoet,
    Met haar schoonheyt soet,
    Met haar wijsheyt vroedt
    En al ’t ander goedt,
    Dat ick niet noemen kan.

Speel-nootjens bly van gheest, ay Loddert eens ter zy
    Met u ooghjens lief en schoon,
    Hoe dat sy malkander noon
    Op ander leckerny,
Diemen pluckt in ’t groen Foreest van Venus borgery,
    Wie dat daar maer eens af eet,
    Al zyn leven hem vergeet
    In soete fantasy.
    Speel-Meysjen wilt ghy ’t bestaan?
    ’k Wil met u oock wel eens gaen
    Daarmen soent en kust,
    Daarmen soetjes rust,
    Daar een mensch zyn lust
    Wel een weynich blust,
    Maar nimmer kan versaan.

Is dat geen groote saak, gheen vreuchde sonder ent,
    Dat een mensch een smaak geniet,
    Die hem nimmermeer verdriet,
    Hoe zeer men ’t hem gewent?
Och ’t is een zoet vermaack! doch ’t is my onbekent,
    Maar ick heb somtijts gehoort,
    Hier en daar somwijls een woort
    Van daar of daar ontrent.
    Nu Vrouw-Bruyt gaat an, ay gaat!
    Daar dat soete Lief-kruyt staet.
    Siet, de Bruydegom
    Siet so dickwils om,
    Siet, hy wencktje stom,
    Kom myn Liefje kom,
    Komt gaan wy, ’t is al laat.

Vaart wel, vaart wel Vrou-Bruyt, wy wenschen u goe nacht
    Met de grootste vriendlijckheyt.
    Ach daar wertse ons ontleyt
    En voort te bed ghebracht.
Ay Speel-nootjes krijt niet luyt
    Als ghy haar Maagdom beschreyt,
    Want het is een mallicheyt,
    Daar ellick een om lacht.
    Komt Bruygom, komt, drinckt mey myn
    Eerst een frissche Roemer Wyn.
    Wat ghy zyt te stil,
    Drinckt een halve gril:
    Wat so, doet myn wil,
    Treckt nu opter tril
    Ghy sult te vryer zijn.


Ingezonden door: J.R. van Wijk, 3 januari 1998.