G.A. Bredero (1585-1618)

AMOUREUS NIEU LIEDTJEN.

Op de Stem: Als ick uyt wandelen gae, &c.

O Keyserlijcke Vrouw, verheven en ontsien,
Geboren soo ick hou om Zielen te gebien,
Niet van ’t ghemeene volck, onaerdich grof van bloet,
Maer van, maer van, maer van de grootste van ghemoet.

De cloeckste van verstant en wijsheyt wel gheleert,
Die door het hele Landt gheacht zyn en gheeert,
Die knielen vaoor u neer, eerbiedich en bevreest,
Met schrick, met schrick, met schrick voor dijn alwaerde geest.

O Goddelijcke Ziel! vervult met Hemels goet,
Hoe ootmoedelijck viel mijn Hertjen u te voet,
Doen ick u schoonheyt sach uyt glinst’ren als de Zon,
Daer ick, daer ick, daer ick niet teghens zien en con.

U klaerheyt en u Glans mijn ooghen sloeghen neer,
Maer inderlijck nochtans erkenden ick niet eer
U hooghe achtbaerheyt en heusheyt, doch ik kint,
Dat ghy, dat ghy, dat ghy veel meerder waerdich sint.

Wanneer ick u waerdy gae schatten in mijn breyn,
Waerachtich dan dunckt mijn de Werrelt al te cleyn
En t’Aerd’rijck al te Arm van Rijckdom en van Pracht
En ick, en ick, en ick te lomp in mijn ghedacht

Om u na wil en wensch te toonen al mijn gonst,
Doch meerder als een Mensch en Menschelijcke const
Soud’ ick daer toe besteen, indien ick had’ de macht,
Ghy zout, ghy zout, ghy zout dan zien hoe ick u acht.

Vaert wil mijn Keyserin, van herten grootsch en braef,
Ziet dan meer op de Min alst middelen van u slaef,
Hoe wel zyn moedich Hert veel groote dinghen laet,
Zoo neemt, zoo neemt, zoo neemt zyn jonste voor de daet.


Ingezonden door: J.R. van Wijk, 24 december 1997.