G.A. Bredero (1585-1618)

TWEE-SPRAECK TUSSCHEN KNIERTJE KNELIS EN LIJSBET LEFFERS.

Stem: Schoon Liefjen jent, seer excellent, &c.

K.

L.

K.
Hou sick hou, goen dach in ’t huys:
Wel is hier nou niemant t’huys?
Ja Kniertje komt vry binnen
En siet iens waer wy sinnen.
Wel, ’t is hier nou   wel in jou bouw,
Dus besich staech met spinnen?
Maer wat ick jou segghen souw:
  Lijsbet Leffers weet jy ’t niet,
’t Is van sen leven niet eschiet,
Ala moer de Franse
Wou niemant met me dansen,
Noch jonge Jan,   noch ouwe Jan,
Noch Ariaen, noch Jan Jansen,
Noch Jan-oom Janses Jan




L.
Is hy waert dat hy Broot eet,
Die oude deucht so haest vergeet?
Jae! mocht zyn Vaer opkijcken,
Hoe sou hy hem doorstrijcken?
Mar, segje dat?   was Jan so prat,
Liet hy jou daer staen prijcken?
Kniertje Knelis, wat! wat! wat!

K.
Wat! dat lijckt seper niette mijt.
Ja, meenje dattet men niet spijt!
Ick heb hum hielle daghen
Op desen arm edraghen!
Wat dat beduyt,   staech wou hy uyt,
Ick heb hem inden waghen
Soo menichmaerl ekruyt.
  Heer! Lijsbet moer, wel ick bekent,
Ick was totte jonghe so ewent,
Ja ick en kont niet eten,
Had hy niet me egeten,
Sneed’ ick ien stick   en smierdet dick,
Wyt beten beet aen beten,
Dan hy en dan weer ick.

Ingezonden door: J.R. van Wijk, 12 december 1997.