G.A. Bredero (1585-1618)

* BRUYLOFT-LIEDT.

Op de Toon: Droefheyt mack ick wel klaghen.

Den langh ghewenschten tijdt, daer langh naer is gehaeckt,
Den driemael blyden dach is voor de handt gheraeckt,
Den Minnaer wel te recht gheluckich heeft gheslaeft,
Die eynd’lijck al sijn leedt in Hymens schoot gegraeft.

Den strijder overwint en werdt op ’t lest ghekroont,
Den arbeydt is gheringh, naer dat hy werdt beloont,
Den liever werdt ghelieft en krijght ’t gheen hem ghelust,
Wat moeyt en is niet weerdt dees aenghenaeme rust?

Tis desen Bruydegom en dese Bruydt, die beyd
Vereenighen te saem in alle vriendlijckheyt.
Ghenoode, maeckt u ree en met en soet gheluyt
Wenscht voorspoet, heyl en vree den Bruyd’gom met sijn Bruyt.

Den padt met bloemkens stroyt, werpt lauwer hier en daer;
Weckt liefflijck snaren-spel, vervrolijckt u te gaer,
Den Bruyd’gom sulcx ghebiedt, dat ghy met vreucht vervult
In sijnen blijden dach ghy u vermaken sult.

Wech droefheyt, nijdt en strijdt, ghy zijt hier niet ghenoot,
Dees Feeste niet en steurt, noch van haer vreuchdt ontbloot,
Elck dese twee versel in hunnen hooghen staet
Met een bly aenghesicht en minnelijck ghelaet.


Ingezonden door: J.R. van Wijk, 3 januari 1998.