G.A. Bredero (1585-1618)

KLACHTICH MAECHDEN-LIEDT.

Stem: Het daget in denOosten, &c.

Helaes! ick heb verlooren
De Vorst van myn ghemoet,
Den Ridder hoogh ghebooren
Van klaer en Prinslijck bloedt,
Dus mach ick zijn verscheyen
    Wel beschreyen.

Nu sal ick niet meer hooren
Dat lieffelijck gheluydt,
Dat my de siel ten ooren
Soo soetjes troonden uyt
Met aartigh minlijck smeken
    En schoon spreken.

De Spieghel sal verdwynen,
Daer ick myn aensicht
Soo helder sach in schynen.
O lief en vriendlijck licht,
U luyster en u brallen
    Sal vervallen.

U wel ghedane wanghen,
Van my soo vaeck ghekust
Met hartelijck verlanghen
En sonderlighe lust,
Die sullen wormen, slanghen
    Nu ontfanghen

En met een smaeck op eten
U tongh en kuysche mondt,
Die inde leckere beten
Een lieve wellust vont
Sy sullen met behaghen
    Knauwen, knagen.

De neus daer ghy te vooren
Me roockt u spijs en dranck,
Die weet nu van geen smooren
Noch sticken van de stanck,
Sy sal nu inder kuyle
    Gants vervuyle.

Ghy syt sonder gevoelen
Van lichaem en van hart,
Ach, kon ick so verkoelen
Myn ongemeene smart,
So souw ick nu niet weenen
    Noch niet steenen.

Nu wil ick my begheven
In een kleyn kloosterkijn
En eynden daer myn leven
En heymelijck pijn
En sal myn doodt beklagen
    Al mijn dagen.

Doch ick sal u doen bouwen
Hier op dit Graf een Huys,
Daer ick my met vertrouwen
In eenicheyt myn kruys
In myn rampsalich vrijen
    Mach verblijen.

Nu moet ick my gaen ylen
En decken myn aenschijn
En draghen swarte wylen
Ter eer de liefste myn.
Ick sal hem noch verkeeren
    Met rouw kleeren.


Ingezonden door: J.R. van Wijk, 24 december 1997.