G.A. Bredero (1585-1618)

LIEDEKEN.

Stemme: Nachtegael kleyn wilt vogelken, &c.

Vraaght ghy, waerom sucht ghy so seer,
Dat doet my wel nu.
En ben ick u Lief, ick ben u niet veer?
Ja Vriendinne,   mijn sinnen,   die minnen
Alleenigh u.

U by-zijn mishaeght my niet, ach!
Noyt liever stond:
Maer dat ick niet by u blyven mach
Doet mijn suchten,   ja vruchten   en duchten,
O rooder mand!

Ick wensch dat ghy genieten
’t Geen ghy my geeft,
Dat is een over-soete vreught,
Die begeerlijck   en heerlijck,   doch eerlijck
Om ’t herte sweeft.

De vreese van ’t verand’ren haest
Doet my suchten soo,
Soo dat mijn blijdschap suft verbaest.
U uytghelesen,    ghepresen,   eel wesen
Derf ick seer noo.

U lodderlijck wesen braef en fris
Verheught my ’t hart,
Maer ick weet wat my nakende is,
Door u derven   te erven   een sterven,
Daaglijcks met smart.

Is dan dit sucht soo sonder reen,
Seght liefste dra?
Ick acht wel ghy sult seggen neen:
Op mijn jahgen   en klaghen   of vraghen,
Seght daer op ja.

Prines, mijn liefde is soo groot,
Sy neemt niet af,
sy blyft by my tot inder dood,
S’wil lijen,   verblijen,   of glijen
Met my in ’t graf.


Ingezonden door: J.R. van Wijk, 12 december 1997.