G.A. Bredero (1585-1618)

LIEDT.

Stemme: O ghy Nimphe hooch vermaart,&c.

Weet, ghy Maachden arm en rijck
Hoe dat ick ben verlieft
Op een Jonghelinck mijns gelijck,
En die my mint ondieft.
Tis sijn hart   Een groote smart,
Als hy van myn scheyden moet,
En een vreucht   Voor ons jeucht,
’t Selschap valt ons beyde soet
Siet wie daar ginder staat!
Ist myn beminde? jaat,
Ay siet toch wat hy doet.

Siet sijn graasselijck wesen an,
Dat soo van schoonheyt blinckt,
Siet die uytghelesen man,
Hoort hoe sijn lietje klinckt,
Hoort hoe eel   Dat sijn keel
Draeyende beven kan,
Siet mijn lanst,   Hoe hy danst,
Siet hoe hy leven kan,
Siet nae sijn weelicheyt,
Siet dan sijn eelicheyt,
Die hy daer nemen can.

Och sijn hertjen en het mijn
Komen wel over een,
Maar ick toon met myn aenschijn
Al of ick het niet en meen.
Mijn begheer   Ick ontbeer
Lacy door men veynsen, siet,
Of dees helt   My al quelt,
Hy can myn ghepeynsen niet.
Waer toe slat strecken nu,
Al myn bedecken schu,
De wijlt my selfs verdriet?

Oprecht Prinsselijck ghemoet,
Dat meer van deuchden hout
Als van al het aertsche goet,
En kiest die eer voor ’t gout,
Siet mijn geest   Mint en vreest
U uyt goeder minnen weer.
Ick maack noch   U Hertoch,
Van myn goet en sinnen Heer,
Wilt nu ghebieden maer,
U wensch sal schieden, vaar,
Myn roem, myn lust, myn eer.


Ingezonden door: J.R. van Wijk, 12 december 1997.