G.A. Bredero (1585-1618)

SONNET.

Dat ic u nacht en dach mijn groot geween laet hooren,
Dat ghy des morgens vint mijn tranen voor u deur
En dichten die haer syn vervult met myn ghetreur,
Mijn Lief daer gaet ghy u te dapper om verstooren.

Maer laes! wat sal ic doen, wie sal mijn brant dan smooren
Als ick aen u mijn Lief geen Hoop van hulp bespeur?
Ghy neemt het al te hooch, dat ick by nacht versteur
In uwen eersten slaep met mijn gheschrey u ooren.

Dan soo hier in u gheest soo dapper is ghequelt,
Ick bidd’ u om ghenaed’, laet zincken het ghewelt
Van uwen toorn verwoet, wilt my dan Lief vergheven,

Dat ick u schoon gesicht heb al te seer bemint,
Want zoo ghy al mijn doen te rechten wel verzint,
Dat is alleen mijn schult meest teghen u bedreven


Ingezonden door: J.R. van Wijk, 16 december 1997.