G.A. Bredero (1585-1618)

LIEDT.

Stemme: Te Mey als alle de vog’len singen &c.

Lichtvaerdige Minne neemt u afscheyt,
En quelt haer, die door ledicheyt
Versuymen al haer daghen:
Sulck lief en leyt
Die geen bereyt,
Die u pack moghen draghen.

Becommerde sinnen, alsomen bediet,
Die en meughen dit soo wel lijen niet:
Brenght die geen liefd’ voor ooghen:
Maer lacy! siet
Wat myn gheschiet:
Ick schuws’ en moetse doogen.

Aenmerckt de sotte Minne blint:
Ick min een dochter en wert bemint
Van een ander met beven,
Mijn liefde wint
Eer haer begint
Die mijn verkort het leven.

Niemand en kan in sulcken kas
Dienen dese twee te pas
Sonder minnen of haten,
Ick laet dees ras,
Maar die ’t eerst was
Dien sal ick niet verlaten.

Al syn al mijn oorsaecken goed,
Nochtans voel ick dat mijn ghemoed
Hier deur is te onvreden
Men seght my soet:
Siet dat ghy doet
Als ghy wout dat m’ u deden.

Vliet wech dan ghy minnaers tyrant,
Flucx vertreckt dan in een ander kant,
Want ghy sult hier niet winnen;
Hier ist u ontmant
Deur een jongh quant
Sijn staech-doende sinnen.


Ingezonden door: J.R. van Wijk, 15 december 1997.