G.A. Bredero (1585-1618)

LIEDT.

Stemme: O nacht! jaloerse nacht, &c.

Wat wensch kan ic u doen, wat goet kunt ghy verwachten
Van die niets goets en heeft dan van u milde handt?
Ontneemt ghy my mijn vreucht, neemt ghy my mijn gedachten,
Wat blijft my meer alst vyer, daer in mijn hert verbrandt?

De hoogste groet daer ick mee sou konnen groeten,
Het middel en de trap is gat ick u beweegh,
Dat my van u alleen ’t vermogen mach gemoeten,
Tot teken van de gonst en ’thert dat ic u dreegh.

Laet u gekroonde deucht tot my in’t herte stralen,
Op dat mijn ydel hooft, van hertseer uytgeteert,
Van u genae vervult, mach nieuwe krachten halen
En dat ick my beroem van u te zijn verheert.

Laet my u schoone handt uyt lust tot goet doen cieren,
U soeten asem blaes op mijn zijn grooten Geest,
U tongh gebenedij de Minnaer goedertieren,
Die eer hy was gebaert u dienaer is gheweest.

Versmaet ghy doch mijn dienst en mijn vermogen teeder,
Geeft my mijn hert en ziel, die gh’alle beyd besit;
Stoort u mijn slavernij, geeft my mijn vryheyt weder,
On jondt my maer de gaef, daer u mijn hert op bidt.

Ghy weet ick niet en ben dan door u soeten segen,
De schadu van een roock is thien mael als ick,
Leert my daerom waer mee dat ick u mach bewegen,
Leert en verleent my kracht om volgen ’t geen ick schrick.

Ick heb de goede wil, verleent my toch ’t vermogen
Te wenschen dat u oogh ootmoedigh eens aenschou
Die u de knye sijns herts soo dickwil heeft gebogen,
Of houdt myn vleys te goe, soo ’t wanhoopt aen mijn vrou.


Ingezonden door: J.R. van Wijk, 16 december 1997.