Aen
Mr. Willem Teellinck,
Ghetrouwe man Gods, ende ware bedienaer van
sijn Ghemeente; op dit selve Bouck.

Hoe, Iesu waerde Bruyd, hoe zijn dus all' uw leden
Ont-zenuwt en ont-vleescht, van boven tot beneden?
O hemelsch Coningin, ô schoonste van der aerd,
Wat heeft dees onghestalt dus binnen u ghebaert?
Waer is nu het corael van uw beroofde wanghen,
Die nu als grauw van asch dus leelick neder-hangen?
Waer is u goud-cieraed, waer is u swaenigh kleed?
Ah, Moeder, ah-ah-ah, hoe sien ick dus uw leed?
All' uwzoet wonder-schoon, de hemel van der aerde,
Ont-luystert van sijn glans, ont-kleed van alle waerde,
Is nu, eylaes gheweest! Ick sien uw gantsch ghelaet
Vergalt met bitter-gheel, dat uyt uw milte slaet.
De borst, dat schoon yvoor, die eertijts placht te gheven
Een Arabierschen oogst van zoeten reuck, ghedreven
Door al des weerelds rond (het leven van het hert,
Wanneer een bangh ghemoet by-naer ont-levent wert)
Blaest nu een stercke lucht, ghewrot in d'etter-buylen
Van vuyle longher-sucht, daer van ghy heen gaet druylen,
Als een bloed-loose schim, van jeughd en cracht ont-merght,
Daer voor een yder mensch sijn aenghesicht verberght.
Wat raed, mijn teere zorgh, waer salmen yet wes vinden,
Dat dit voort-kruypend' quaed mocht stremmen off verslinden?
En isser voor dees smett' nu nerghens eenigh kruyd,
Int Oosten off int West, int Noorden off int Zuyd?
Can niet des Sihors loop, die pratte Phratsche vloeden
Van't Aramiersche volck, u van de doot behoeden?
Heeft nu gheen heylsaem kracht Bethesdas water-bad?
Off isser oock gheen hulp in het Iordaensche nat?
Neen, Moeder, hola, neen! Gods gheest pitst u aen d'ooren,
En gheeft wel ander raet, zoo ghy hem slechts wilt hooren,
Verkoel, is sijne stem, uw kortsigh-heet ghemoed
Int glinster-clare rood van Christi dierbaer bloed.
Dit is de zuyver-dranck, die alleen can ghenesen
Die hope-loose zieckt', tot op het hooghst gheresen:
Steeckt maer uw handen uyt, en vat den beker aen,
Ick zie, gheloof, ick zie, uw drouve zieckt' vergaen.
Maer dit ist groote point, dat ghy met all' vermoghen
V zelven eerst bereyt; niet met veel vreemde drochen,
Off eenich vies julep; maer dat ghy God toe-brenght
Een reyne tranen-stroom, met rouw en boet ghemenght:
En zoeckt u zelven uyt, deur-grondet all uw weghen,
Verschrick voor Godes straf, en biddet om zijn zeghen;
Leght aff all' haet en nijd; verdelghet in de grond
De boose lust des vleeschs, de moeder van de zond.
Doch wilt ghy met bescheyt, en op het nauwste weten
De breed' en diept' van al, de schaeckel met de keten;
Door-zouck dit hemelsch bouck, en segh dan t'elcken keer
Wel-hem
, die't heeft ghemaeckt: ô teelingh van de Heer!

I. DE BRUNE.


1622 J. de Brune. Aen Mr. Willem Teellinck, Ghetrouwe man Gods, ende ware bedienaer van sijn Ghemeente.
Nummering in P.J. Verkruijsse, W.A. Hendriks en J. Mateboer. Johan de Brune de Oude 1588-1658. Descriptieve auteursbibliografie. Amsterdam 1988: 1005, ex. 4: fol. ***4r-v.

Ingezonden door Piet Verkruijsse
HTML: Marc van Oostendorp, voor het project Laurens Jz. Coster